Czym jest HRS-7535?

1. Kto produkuje HRS-7535 i jak działa?

HRS-7535 to małocząsteczkowy agonista receptora GLP-1 opracowany przez Jiangsu Hengrui Pharmaceuticals, jedną z największych chińskich firm farmaceutycznych. Ta klasa leków działa na sygnały apetytu i sytości, zmniejszając ilość przyjmowanego jedzenia. W odróżnieniu od peptydu semaglutydu jest to syntetyczna mała cząsteczka, którą można wytwarzać jako zwykłą tabletkę. Działa wyłącznie na GLP-1; rybupatyd (ribupatide), inny kandydat firmy Hengrui, działa zarówno na GLP-1, jak i na GIP (tło rozwoju leku według Hengrui, opis portfolio według Kailera). Jego proponowana międzynarodowa nazwa niezastrzeżona to safiglipron, a przyjmuje się go raz na dobę, bez zachowania czczości i bez ograniczeń dietetycznych (publikacja OUTSTAND-2).

Nazwa KAI-7535 pochodzi od Kailera Therapeutics, amerykańskiej firmy założonej w 2024 r., aby wprowadzić cztery metaboliczne leki firmy Hengrui na rynki poza Chinami. W maju 2024 r. Kailera uzyskała licencję na prawa poza Wielkimi Chinami do HRS-7535, rybupatydu (ribupatide) i dwóch innych kandydatów za 100 mln USD płatności z góry oraz 10 mln USD opłaty za transfer technologii, do 200 mln USD za kamienie milowe kliniczne i regulacyjne oraz do około 5,7 mld USD za kamienie milowe komercyjne. Hengrui otrzymała też akcje uprzywilejowane stanowiące 19,9% Kailera w chwili emisji, a po kwietniowym IPO Kailera w 2026 r. jej udział szacowano na około 9% (prospekt IPO Kailera). Firma oficjalnie ruszyła w październiku 2024 r. z kapitałem 400 mln USD od Atlas Venture, Bain Capital Life Sciences i RTW Investments (ogłoszenie o uruchomieniu Kailera). Ten podział, Hengrui w Chinach i Kailera w pozostałych krajach, tłumaczy, dlaczego ta sama tabletka ma dwa kody i dwa bardzo różne etapy rozwoju.

2. Co wydarzyło się w Chinach?

Chińska Państwowa Administracja Produktów Leczniczych (National Medical Products Administration) przyjęła we wrześniu 2026 r. wnioski dotyczące cukrzycy typu 2 u dorosłych i przewlekłego leczenia otyłości, według informacji firmy Hengrui. Przyjęcie oznacza rozpoczęcie oceny, a nie rejestrację. W źródłach sprawdzonych 15 października 2026 r. nie potwierdzono daty rejestracji ani wprowadzenia leku na rynek.

Wniosek dotyczący cukrzycy opiera się na badaniach OUTSTAND-1 i OUTSTAND-2, które objęły osoby z niewystarczającą kontrolą choroby mimo diety i aktywności fizycznej lub mimo stosowania metforminy. Wniosek dotyczący leczenia otyłości opiera się na badaniu HARBOR-1 (komunikat Hengrui o cukrzycy, komunikat o leczeniu otyłości).

Oba badania w cukrzycy zostały już opublikowane w całości w Nature Medicine. W badaniu OUTSTAND-1 zrandomizowano 284 dorosłych z wczesną cukrzycą typu 2 leczonych samą dietą i aktywnością fizyczną, o średnim wyjściowym HbA1c 7,95%, do grup przyjmujących 30, 60 lub 90 mg albo placebo. W 32. tygodniu obniżenie HbA1c skorygowane o placebo wyniosło 1,22; 1,20 i 1,45 punktu procentowego, a działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia u 1,4%, 2,9% i 6,9% osób w trzech grupach dawek wobec 0% w grupie placebo (publikacja OUTSTAND-1).

W badaniu OUTSTAND-2 wzięło udział 810 dorosłych z cukrzycą typu 2 i średnim wyjściowym HbA1c 8,6%; porównano w nim trzy dawki HRS-7535 z dapagliflozyną, uznanym inhibitorem SGLT2, a nie z placebo. Wszystkie trzy dawki spełniły kryterium nie gorszej skuteczności (non-inferiority) w 32. tygodniu, a dawka 90 mg obniżyła HbA1c o 1,68 punktu procentowego wobec 1,28 w przypadku dapagliflozyny (wyniki Kailera z lipca 2026 r.). W opublikowanej pracy tylko dawka 90 mg spełniła też z góry zaplanowany test wyższości nad dapagliflozyną; dawka 60 mg nie. Działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia u około 4% osób w każdej grupie HRS-7535 wobec 1,5% w grupie dapagliflozyny (publikacja OUTSTAND-2). Przewaga nad aktywnym lekiem porównawczym w kontroli glikemii jest mocniejszym wynikiem niż przewaga nad placebo i stanowi podstawę wniosku dotyczącego cukrzycy.

3. Dlaczego globalny program jest nadal w fazie 2?

Globalne badanie fazy 2 firmy Kailera rozpoczęło się w kwietniu 2026 r. w Stanach Zjednoczonych i Australii. Planowano włączyć około 320 dorosłych, a miarą wyniku jest procentowa zmiana masy ciała w tygodniu 44; ClinicalTrials.gov wskazuje obecnie, że badanie jest aktywne, ale nie rekrutuje już uczestników, włączono 306 osób, a ukończenie głównej części badania szacuje się na lipiec 2027 r. (NCT07497880). Wszystkie aktywne grupy zaczynają od 15 mg i zwiększają dawkę co cztery tygodnie (wyniki Kailera z lipca 2026 r.). Badacze testują szerszy zakres dawek i bardziej stopniową strategię zwiększania dawki, aby znaleźć lepszą równowagę między redukcją masy ciała a tolerancją leczenia. Dane są oczekiwane w 2027 r. (sierpniowa aktualizacja programu Kailera).

Różnicę między chińskim wnioskiem a zachodnią fazą 2 wyjaśniają dwa czynniki. Organy regulacyjne w Stanach Zjednoczonych i Europie zwykle oczekują danych z własnych populacji, a w chińskich badaniach uczestniczyły osoby lżejsze niż w typowym zachodnim badaniu w otyłości: średnia masa ciała na początku badania HARBOR-1 wynosiła 94 kg przy BMI 34, wobec 107 kg i BMI 38 w badaniu VISTA firmy AstraZeneca dotyczącym elekoglipronu (elecoglipron). Drugi powód to tolerancja leczenia. Wyniki fazy 3 opublikowane 7 lipca 2026 r. pokazały nudności u około 70% i wymioty u około dwóch trzecich osób w obu aktywnych grupach dawek w badaniu HARBOR-1, a Kailera podała, że jej własne badanie przetestuje szerszy zakres dawek, niższą dawkę początkową i bardziej stopniowe zwiększanie dawki (wyniki Kailera z lipca 2026 r.). Kailera przedstawia własne badanie jako okazję do dopracowania schematu zwiększania dawki przed fazą 3.

Harmonogram rozwoju

Źródła: wyniki z lipca, harmonogram z sierpnia, wrześniowe komunikaty Hengrui wymienione wyżej oraz publikacje OUTSTAND-1 i OUTSTAND-2. Stan sprawdzony 15 października 2026 r.

4. Jak dużą utratę masy ciała przyniósł HRS-7535?

Osoby przyjmujące dawkę 180 mg w badaniu HARBOR-1 straciły 9,8% masy ciała po 44 tygodniach wobec 2,4% w grupie placebo, licząc wszystkich zrandomizowanych uczestników. Wśród osób, które pozostały na leczeniu, było to 10,9% i 2,5%. Pierwsza analiza, w której estimand opiera się na strategii leczenia (treatment-policy), była analizą pierwszorzędową badania; druga to uzupełniająca analiza skuteczności (wyniki HARBOR-1 według Kailera).

Różnica między obiema analizami wynosi około jednego punktu procentowego, co wskazuje, że osoby, które przerwały leczenie, nie miały dużego wpływu na wynik. Odrębny nagłówkowy wynik 11,1% w 50. tygodniu pochodzi z analizy skuteczności przeprowadzonej ad hoc, a nie z pierwszorzędowej analizy w 44. tygodniu.

Wcześniejsze chińskie badanie fazy 2, opublikowane w Nature Communications, objęło 235 dorosłych z otyłością bez cukrzycy w 29 ośrodkach, zrandomizowanych do 30, 60, 120 lub 180 mg albo placebo. W 26. tygodniu grupa przyjmująca 180 mg straciła 9,36% masy ciała wobec 2,50% w grupie placebo. Dawki od 60 mg wzwyż wyraźnie różniły się od placebo, dawka 30 mg nie, a efekt dawki 180 mg utrzymał się do 36. tygodnia. Zestawione z badaniem HARBOR-1, oba badania dają spójny obraz: utrata masy ciała rzędu 9–11% przy najwyższej dawce, osiągana głównie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy.

Dla porównania jest to poniżej zakresu podawanego dla wstrzykiwanych leków stosowanych raz w tygodniu, takich jak semaglutyd i tirzepatyd, a zarazem w podobnym zakresie jak inne doustne małe cząsteczki na tym samym etapie rozwoju. Czy wolniejsze zwiększanie dawki pozwoli osiągnąć wyższy wynik, to otwarte pytanie, na które ma odpowiedzieć globalne badanie Kailera.

5. Jakie zgłaszano działania niepożądane?

Dwie na trzy osoby przyjmujące najwyższą dawkę w pewnym momencie wymiotowały. W badaniu HARBOR-1 nudności zgłosiło 70,0%, a wymioty 68,6% osób w grupie 180 mg, wobec 16,2% i 4,5% w grupie placebo. W grupie 120 mg wyniki nie były lepsze: 70,3% i 66,7%. Mimo to działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia tylko u 3,1% osób w grupie 180 mg i 4,1% w grupie 120 mg, wobec 2,7% w grupie placebo. Większość zdarzeń dotyczyła przewodu pokarmowego i miała nasilenie łagodne lub umiarkowane (wyniki bezpieczeństwa z fazy 3).

To połączenie, czyli bardzo częste objawy, ale bardzo mało osób przerywających leczenie, jest nietypowe i jest powodem, dla którego schemat zwiększania dawki jest projektowany od nowa. Sugeruje, że objawy były na tyle znośne, że w warunkach badania można je było przetrwać, ale trudno sobie wyobrazić, by były akceptowalne w rutynowym stosowaniu, i to one stoją głównie między tą tabletką a konkurencyjnym profilem leku.

Recenzowana publikacja z fazy 2 w otyłości również wskazała zdarzenia ze strony przewodu pokarmowego jako najczęstsze działania niepożądane, szczególnie podczas zwiększania dawki.

6. Jak wypada na tle innych doustnych tabletek GLP-1?

HRS-7535 mógłby trafić na rynek przed swoimi globalnymi konkurentami dzięki wnioskowi w Chinach, ale najpierw będzie to wprowadzenie na rynek chiński. W Stanach Zjednoczonych orforglipron jest już zatwierdzony, a aleniglipron i elekoglipron wyprzedzają go w kolejności badań. Żadna z tych tabletek nie została porównana z inną w badaniu bezpośrednio porównawczym, więc procentów podanych na ich stronach nie można ze sobą zestawiać w rankingu.

7. Najczęstsze pytania o HRS-7535

• Czy HRS-7535 jest zarejestrowany w Chinach?

  Nie, według stanu na 15 października 2026 r. Wrześniowe komunikaty firmy Hengrui potwierdzają, że Państwowa Administracja Produktów Leczniczych (National Medical Products Administration) przyjęła wnioski o dopuszczenie do obrotu do oceny. Ocena w Chinach zwykle trwa wiele miesięcy, a termin rejestracji nie został ogłoszony.

• Czym jest safiglipron?

  Safiglipron to proponowana międzynarodowa nazwa niezastrzeżona dla HRS-7535, użyta w dwóch publikacjach z badań fazy 3 w cukrzycy, które ukazały się w Nature Medicine jesienią 2026 r. To ta sama cząsteczka co HRS-7535 i KAI-7535, a nie inny lek.

• Dlaczego KAI-7535 jest w fazie 2, skoro HRS-7535 ma dane z fazy 3?

  Programy prowadzą różne firmy w różnych regionach. Hengrui zakończyła chińskie badania fazy 3, które uzasadniają jej wnioski w Chinach. Kailera, która posiada prawa poza Wielkimi Chinami, prowadzi własne badanie fazy 2 w Stanach Zjednoczonych i Australii, ponieważ potrzebuje danych z bardziej zróżnicowanych populacji i chce przetestować niższą dawkę początkową oraz łagodniejsze zwiększanie dawki, zanim przejdzie do fazy 3.

• Ile masy ciała tracili uczestnicy badań HRS-7535?

  W badaniu HARBOR-1 było to 9,8% po 44 tygodniach przy dawce 180 mg wobec 2,4% w grupie placebo w analizie pierwszorzędowej, a wśród osób, które pozostały na leczeniu, 10,9% wobec 2,5%. To mniej niż w przypadku wstrzykiwanych leków GLP-1 i podobnie jak w przypadku innych doustnych małych cząsteczek na zbliżonym etapie rozwoju.

• Dlaczego nudności były tak częste?

  W badaniu HARBOR-1 dawkę zwiększano do 120 lub 180 mg, a nudności zgłaszało około 70% uczestników w obu grupach. Globalne badanie fazy 2 firmy Kailera jest zaprojektowane wokół tego problemu: zaczyna od niższej dawki, zwiększa ją wolniej i testuje szerszy zakres dawek, aby sprawdzić, czy łagodniejsze zwiększanie dawki zachowa utratę masy ciała przy mniejszej liczbie działań niepożądanych.

• Czy jest znana data premiery KAI-7535?

  Nie. Kailera spodziewa się globalnych wyników fazy 2 w 2027 r., a do rejestracji w Stanach Zjednoczonych lub Europie nadal potrzebny byłby program fazy 3. Publikacja wyników badania to nie data wprowadzenia leku na rynek.

8. Źródła