Czym jest Xultophy 100/3,6?

1. Jak działa Xultophy?

Insulina degludec toultradługodziałająca insulina bazalna, która kontroluje stężenie glukozy na czczo przez ponad dobę. Liraglutyd – cząsteczka obecna w lekach Victoza i Saxenda – jest agonistą receptora GLP-1 o okresie półtrwania wynoszącym około 13 godzin, który zwiększa wydzielanie insuliny przy wysokim stężeniu glukozy, hamuje wydzielanie glukagonu, spowalnia opróżnianie żołądka i zmniejsza apetyt przez całą dobę. Razem w jednym wstrzyknięciu kontrolują glikemię na czczo i po posiłkach, a liraglutyd równoważy przyrost masy ciała oraz część ryzyka hipoglikemii związanego ze stosowaniem samej insuliny.

Stała proporcja oznacza, że dawka liraglutydu podąża za dawką insuliny: 0,36 mg przy 10 jednostkach, 1,8 mg przy 50. To powolne zwiększanie dawki wyjaśnia, dlaczego nudności przy stosowaniu Xultophy występują znacznie rzadziej niż po włączeniu samego liraglutydu według jego własnego schematu, a także dlaczego charakterystyka produktu ogranicza dawkę maksymalną do 50 jednostek – czyli punktu, w którym liraglutyd osiąga pełne 1,8 mg.

2. Jakie jest dawkowanie Xultophy?

Wcześniej stosowaną insulinę bazalną lub agonistę GLP-1 odstawia się w chwili rozpoczęcia przyjmowania Xultophy. Dawkę zwiększa się lub zmniejsza o 2 jednostki raz lub dwa razy w tygodniu, najwyżej co 3 do 4 dni, dążąc do docelowego stężenia glukozy na czczo wyznaczonego przez lekarza. Charakterystyka produktu ogranicza dawkę do 50 jednostek i ostrzega przed jej przekraczaniem, ponieważ składnik liraglutydowy przekroczyłby zatwierdzone maksimum 1,8 mg; osoby potrzebujące większej ilości insuliny bazalnej nie są kandydatami do tego leczenia. W razie pominięcia dawki ulotka zaleca wznowienie schematu raz dziennie przy kolejnej zaplanowanej dawce bez podwajania; jeśli od ostatniej dawki minęły więcej niż 3 dni, należy ponownie rozpocząć leczenie od zalecanej dawki początkowej, a przewodnik dla pacjenta nakazuje skontaktować się z lekarzem po dalsze instrukcje.

Wstrzykiwacz podaje od 10 do 50 jednostek na jedno wstrzyknięcie, ze skokiem co jedną jednostkę, a licznik dawki pokazuje nastawione jednostki leku Xultophy, a nie osobne wartości dla każdego ze składników. Do każdego podania używa się nowej igły; po każdym wstrzyknięciu igłę należy zdjąć i wyrzucić, a wstrzykiwacz przechowywać bez założonej igły – zarówno po to, by zachować jałowość roztworu, jak i dokładność dawki, ponieważ pozostawiona igła może przepuszczać powietrze do środka lub powodować wyciek płynu.

Przechowywanie przebiega podobnie jak w przypadku innych wstrzykiwaczy z insuliną: nieotwarty wstrzykiwacz przechowuj w lodówce w temperaturze od 36°F do 46°F (od 2°C do 8°C) do wydrukowanej daty ważności, chroniąc przed światłem w oryginalnym kartoniku; nigdy go nie zamrażaj i nie używaj, jeśli uległ zamrożeniu. Po rozpoczęciu używania wstrzykiwacz zachowuje przydatność przez 21 dni w temperaturze pokojowej od 59°F do 86°F (od 15°C do 30°C) albo w lodówce, w obu przypadkach z dala od bezpośredniego ciepła i światła.

3. Jak silnie Xultophy obniża poziom cukru we krwi?

Charakterystyka produktu obejmuje łącznie 3908 pacjentów w sześciu 26-tygodniowych badaniach fazy 3 tworzących program DUAL. Pięć z nich odpowiada na najważniejsze pytania praktyczne.

Podsumowując: w porównaniu z samą insuliną Xultophy obniża HbA1c co najmniej tak samo skutecznie, przy mniejszym przyroście masy ciała i bez dodatkowej hipoglikemii. W porównaniu z samym agonistą GLP-1 silniej obniża HbA1c, ale dodaje typowy dla insuliny wpływ na masę ciała i hipoglikemię. W zestawieniu z insuliną glargine oraz doposiłkową insuliną aspart (schemat baza-bolus) dorównuje wynikiem HbA1c przy jednym wstrzyknięciu dziennie zamiast maksymalnie czterech, zapewniając mniejszy przyrost masy ciała i mniej potwierdzonych epizodów hipoglikemii przy mniejszej całkowitej dawce insuliny (40 jednostek wobec 84).

W badaniu DUAL I nudności wystąpiły u 8,8% osób przyjmujących Xultophy wobec 19,7% przy samym liraglutydzie i 3,6% przy insulinie degludec, co wynika z powolnego zwiększania dawki; w badaniu DUAL III ich częstość pozostała niska w obu ramionach – 3,1% na Xultophy wobec 4,1% na niezmienionym agoniście GLP-1. Strona o leku Soliqua pokazuje analogiczny wzorzec dla połączenia insuliny glargine z liksysenatydem.

4. Jakie są działania niepożądane i ostrzeżenia?

Charakterystyka produktu rozpoczyna się ostrzeżeniem w ramce (boxed warning) dotyczącym liraglutydu: guzy komórek C tarczycy przy istotnych klinicznie ekspozycjach u szczurów i myszy, o nieznanym znaczeniu u ludzi, oraz przeciwwskazanie u osób z osobistym lub rodzinnym wywiadem raka rdzeniastego tarczycy lub zespołu MEN 2. To główna różnica w profilu bezpieczeństwa względem leku Soliqua, którego składnik liksysenatydowy nie ma takiego ostrzeżenia. Ulotka wymienia jeszcze dwa przeciwwskazania: stosowanie podczas epizodu hipoglikemii oraz nadwrażliwość na insulinę degludec, liraglutyd lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Charakterystyka produktu zawiera trzy ograniczenia stosowania: leku nie należy łączyć z żadnym innym produktem zawierającym liraglutyd ani z innym agonistą receptora GLP-1; nie jest zalecany w cukrzycowej kwasicy ketonowej; nie badano go również w skojarzeniu z insuliną doposiłkową (prandialną).

Ostrzeżenia i środki ostrożności obejmują zapalenie trzustki, hipoglikemię, ostre uszkodzenie nerek wskutek odwodnienia, reakcje żołądkowo-jelitowe, nadwrażliwość, chorobę pęcherzyka żółciowego, hipokaliemię wywołaną insuliną, zatrzymanie płynów i niewydolność serca przy jednoczesnym stosowaniu tiazolidynodionów, aspirację treści żołądkowej do płuc podczas znieczulenia oraz bezwzględny zakaz dzielenia się wstrzykiwaczami nawet po zmianie igły. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, ból głowy, nudności, biegunka, zakażenie górnych dróg oddechowych oraz podwyższona aktywność lipazy. W badaniu DUAL I częstość hipoglikemii wyniosła 1,8 epizodu na pacjento-rok – poniżej 2,6 dla insuliny degludec i znacznie powyżej 0,2 dla liraglutydu; o wartości tej decyduje składnik insulinowy.

W odniesieniu do szczególnych grup pacjentów charakterystyka produktu wskazuje, że Xultophy należy stosować w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko dla płodu, w oparciu o dane z badań na zwierzętach wykazujące ryzyko związane z liraglutydem i przy braku danych u ludzi dla samego leku Xultophy. Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności u pacjentów pediatrycznych. W łagodnych do umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek doświadczenie jest ograniczone i może być konieczne dostosowanie dawki oraz częstsze monitorowanie glikemii; leku nie badano w ciężkich zaburzeniach czynności nerek. Nie badano go w ogóle w zaburzeniach czynności wątroby, choć sama insulina degludec nie wykazuje istotnych klinicznie różnic farmakokinetycznych między łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Dane farmakokinetyczne w ulotce podają czas działania obu składników: okres półtrwania insuliny degludec wynosi około 25 godzin, a liraglutydu około 13 godzin – dlatego dawkowanie raz dziennie o dowolnej porze sprawdza się dla obu substancji.

5. Jaki jest związek Xultophy z lekami Tresiba i Victoza?

Xultophy powstaje z dwóch leków, które firma Novo Nordisk sprzedaje już osobno. Tresiba to sama insulina degludec, dawkowana w jednostkach bez stałego dziennego pułapu narzuconego przez drugi lek. Victoza to sam liraglutyd, zwiększany stopniowo co 0,6 mg do maksymalnej dawki 1,8 mg. Xultophy łączy oba te leki w jednym wstrzykiwaczu w stałej proporcji 1 jednostki na 0,036 mg, co wyjaśnia również, dlaczego jego dawka kończy się na 50 jednostkach: przy tej liczbie jednostek składnik liraglutydowy osiąga własny pułap 1,8 mg charakterystyczny dla leku Victoza.

Osoba ustabilizowana już na leku Tresiba lub Victoza przechodzi na Xultophy w dawce 16 jednostek zamiast rozpoczynać zwiększanie dawki od zera i najpierw odstawia preparat jednoskładnikowy, ponieważ charakterystyka produktu nie zaleca łączenia Xultophy z innym produktem zawierającym liraglutyd ani z agonistą receptora GLP-1.

6. Jak Xultophy wypada w porównaniu z lekiem Soliqua?

Wybór sprowadza się do składnika GLP-1: długodziałający agonista pracujący przez całą dobę i opatrzony klasowym ostrzeżeniem w ramce wobec krótkodziałającego agonisty ukierunkowanego na pojedynczy posiłek i pozbawionego tego ostrzeżenia. Żaden z tych preparatów złożonych nie jest produktem na odchudzanie; dowody dotyczące redukcji masy ciała dotyczą marek GLP-1 przeznaczonych do odchudzania i opisujących je stron: Wegovy oraz Zepbound. W dzienniku dawkowania zapisuje się produkt, datę, liczbę jednostek i miejsce wstrzyknięcia; dawka liraglutydu wynika z liczby jednostek i nie trzeba jej notować osobno. Przewodnik jak działa śledzenie leków GLP-1 omawia, jakie dane warto rejestrować.

7. Najczęstsze pytania o Xultophy

• Co oznacza zapis 100/3,6?

  Stężenie, a nie dawkę. Każdy mL roztworu zawiera 100 jednostek insuliny degludec i 3,6 mg liraglutydu. Nastawienie jednej jednostki dostarcza 1 jednostkę insuliny degludec i 0,036 mg liraglutydu, zatem 10 jednostek to 10 jednostek insuliny i 0,36 mg liraglutydu, a 50 jednostek to 50 jednostek insuliny i 1,8 mg liraglutydu – maksymalna dawka leku Victoza.

• Jaka jest dawka początkowa Xultophy?

  10 jednostek raz dziennie dla osób niestosujących aktualnie insuliny bazalnej ani agonisty GLP-1. 16 jednostek raz dziennie dla osób przyjmujących obecnie insulinę bazalną lub agonistę GLP-1, które odstawia się w momencie rozpoczęcia stosowania Xultophy. Wstrzykiwacz pozwala nastawiać dawkę co jedną jednostkę w zakresie od 10 do 50. Następnie dawkę koryguje się o 2 jednostki raz lub dwa razy w tygodniu, dążąc do docelowego stężenia glukozy na czczo, aż do maksimum 50 jednostek, którego według ulotki nie należy przekraczać.

• Kiedy wstrzykuje się Xultophy?

  Raz dziennie o tej samej porze każdego dnia, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Oba składniki są długodziałające – degludec działa ponad dobę, a liraglutyd około 13 godzin – więc w przeciwieństwie do leku Soliqua nie obowiązuje zasada związana z posiłkiem. W razie pominięcia dawki charakterystyka produktu zaleca powrót do schematu raz dziennie przy kolejnej zaplanowanej dawce, bez podwajania; jeśli od ostatniej dawki minęły więcej niż 3 dni, ulotka nakazuje ponowne rozpoczęcie od zalecanej dawki początkowej, a przewodnik dla pacjenta (Medication Guide) zaleca skontaktowanie się z lekarzem po instrukcje.

• Czym Xultophy różni się od leku Soliqua?

  Inną insuliną i innym agonistą GLP-1. Xultophy zawiera insulinę degludec oraz liraglutyd, jest dawkowany od 10 do 50 jednostek o dowolnej porze dnia i posiada ostrzeżenie w ramce dotyczące guzów komórek C tarczycy. Soliqua 100/33 zawiera insulinę glargine oraz liksysenatyd (krótkodziałającego agonistę), jest dawkowana od 15 do 60 jednostek przed pierwszym posiłkiem i nie ma ostrzeżenia w ramce.

• Czy Xultophy powoduje przyrost masy ciała?

  Mniejszy niż sama insulina, większy niż sam liraglutyd. W badaniu DUAL V osoby przechodzące z insuliny glargine straciły na Xultophy 1,4 kg w ciągu 26 tygodni, podczas gdy osoby pozostające na insulinie glargine przytyły 1,8 kg. W badaniu DUAL III osoby przechodzące z agonisty GLP-1 przybrały na wadze 2,0 kg z powodu dołączenia składnika insulinowego.

• Czy Xultophy to to samo co Tresiba lub Victoza?

  Nie, ale powstaje z ich połączenia. Xultophy 100/3,6 to należąca do firmy Novo Nordisk nazwa handlowa preparatu IDegLira – połączenia o stałej proporcji tej samej insuliny degludec sprzedawanej osobno jako Tresiba oraz tego samego liraglutydu sprzedawanego osobno jako Victoza, w jednym codziennym wstrzykiwaczu. Lek Tresiba dawkuje się w jednostkach bez górnego limitu w ulotce narzuconego przez liraglutyd; Victoza jest dawkowana osobno do 1,8 mg. Xultophy łączy oba składniki na stałe w proporcji 1 jednostki insuliny degludec na 0,036 mg liraglutydu i z tego powodu ogranicza dawkę całkowitą do 50 jednostek.

8. Źródła