Porównania

Semaglutyd vs tirzepatyd

Dwie cząsteczki stojące za pięcioma markami. Spotkały się w dwóch badaniach, jednym w otyłości i jednym w cukrzycy, a tirzepatyd wygrał oba pod względem masy ciała. Semaglutyd ma dowody dotyczące punktów końcowych.

Wymagany nadzór lekarski:Peptide Tracker służy do prywatnych zapisów, przypomnień, ewidencji zapasów i edukacji. Nie jest poradą medyczną, instrukcją dawkowania, wskazówką do przepisywania leków ani diagnozą i nie zastępuje wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia.

Najważniejsze informacje

  • Semaglutyd aktywuje receptor GLP-1. Tirzepatyd aktywuje GLP-1 i GIP. Oba to cotygodniowe zastrzyki konkurujących firm, każdy sprzedawany pod dwiema nazwami handlowymi.
  • Utrata masy ciała w bezpośrednim porównaniu: 20,2% przy tirzepatydzie wobec 13,7% przy semaglutydzie 2,4 mg w ciągu 72 tygodni w badaniu SURMOUNT-5.
  • Poziom cukru we krwi w bezpośrednim porównaniu: tirzepatyd przewyższył semaglutyd 1 mg w każdej dawce w badaniu SURPASS-2, z utratą o 5,5 kg większą przy dawce najwyższej.
  • Semaglutyd ma więcej dowodów dotyczących punktów końcowych: SELECT, SUSTAIN-6, FLOW i ESSENCE, wszystkie kontrolowane placebo. Badanie SURPASS-CVOT tirzepatydu wykazało, że dorównał dulaglutydowi.
  • Tylko semaglutyd występuje w postaci tabletki. Ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa są identyczne. Okres półtrwania wynosi około 7 dni dla semaglutydu i 5 dla tirzepatydu.
Semaglutyd Tirzepatyd
Receptory GLP-1 GIP i GLP-1
Producent Novo Nordisk Eli Lilly
Pierwsze zatwierdzenie 2017 2022
Marka do zmniejszania masy ciała Wegovy, 2,4 mg lub 7,2 mg Zepbound, do 15 mg
Marka do leczenia cukrzycy Ozempic, do 2 mg Mounjaro, do 15 mg
Tabletka Rybelsus; tabletki Wegovy i Ozempic Brak
Okres półtrwania Około 1 tygodnia Około 5 dni
Badania z bezpośrednim porównaniem SURMOUNT-5, SURPASS-2 SURMOUNT-5, SURPASS-2

W badaniu SURMOUNT-5 zrandomizowano 751 dorosłych z otyłością bez cukrzycy do maksymalnej tolerowanej dawki jednej z cząsteczek przez 72 tygodnie. Badanie było otwarte, bez grupy placebo.

Bezpośrednie porównanie w otyłości: SURMOUNT-5Średnia procentowa zmiana masy ciała po 72 tygodniach, dorośli z otyłością bez cukrzycy, n=751, badanie otwarte, bez placebo
Tirzepatyd 10 lub 15 mg
Tirzepatyd
20,2%
Semaglutyd 1,7 lub 2,4 mg
Semaglutyd
13,7%

Tirzepatyd 10 lub 15 mg 20,2% wobec semaglutydu 1,7 lub 2,4 mg 13,7%. Obwód talii zmniejszył się o 18,4 cm wobec 13,0 cm.

Źródło: Aronne 2025, N Engl J Med

6,5 ppwiększa utrata masy ciała przy tirzepatydzie i o 5,4 cm większe zmniejszenie obwodu talii po 72 tygodniach.
10% do 25%każdy próg utraty masy ciała w tym zakresie osiągało więcej uczestników przyjmujących tirzepatyd.
2,4 mggórna dawka semaglutydu w badaniu. Dawkę 7,2 mg zatwierdzono później i nie porównywano jej z tirzepatydem.

Zastrzeżenie dotyczące dawki 7,2 mg ma znaczenie. Własne badania kontrolowane placebo każdej z cząsteczek pokazują, gdzie dziś znajdują się najwyższe dawki.

Najwyższa dawka każdej cząsteczki vs placebo u dorosłych bez cukrzycyŚrednia procentowa zmiana masy ciała; trzy badania, nie bezpośrednie porównanie
  • Substancja czynna
  • Placebo
Semaglutyd 2,4 mgSTEP 1 · 68 tygodni
Substancja czynna
14,9%
Placebo
2,4%
Semaglutyd 7,2 mgSTEP UP · 72 tygodnie
Substancja czynna
18,7%
Placebo
3,9%
Tirzepatyd 15 mgSURMOUNT-1 · 72 tygodnie
Substancja czynna
20,9%
Placebo
3,1%

Semaglutyd 2,4 mg, STEP 1, 68 tygodni: 14,9% vs 2,4%. Semaglutyd 7,2 mg, STEP UP, 72 tygodnie: 18,7% vs 3,9%. Tirzepatyd 15 mg, SURMOUNT-1, 72 tygodnie: 20,9% vs 3,1%.

Źródło: Wilding 2021; Wharton 2025; Jastreboff 2022

Na papierze semaglutyd 7,2 mg zamyka większość dystansu, 18,7% wobec 20,9%. Są to jednak różne badania z różnymi populacjami, a w badaniu STEP UP dysestezję stwierdzono u 22,9% grupy 7,2 mg wobec 6% przy 2,4 mg. Dopóki żadne badanie nie zestawi tirzepatydu z semaglutydem 7,2 mg, bezpośrednią odpowiedzią jest SURMOUNT-5.

W badaniu SURPASS-2 zrandomizowano 1879 dorosłych z cukrzycą typu 2 leczonych metforminą do tirzepatydu 5, 10 lub 15 mg albo semaglutydu 1 mg przez 40 tygodni. Masa ciała spadła o 7,6; 9,3 i 11,2 kg przy tirzepatydzie wobec 5,7 kg przy semaglutydzie. HbA1c poszło w tym samym kierunku.

Bezpośrednie porównanie w cukrzycy typu 2: SURPASS-2Zmniejszenie HbA1c po 40 tygodniach w punktach procentowych, n=1879, badanie otwarte
  • Tirzepatyd
  • Semaglutyd 1 mg
Tirzepatyd 5 mg
Tirzepatyd
2,01 pp
Tirzepatyd 10 mg
Tirzepatyd
2,24 pp
Tirzepatyd 15 mg
Tirzepatyd
2,3 pp
Semaglutyd 1 mg
Semaglutyd 1 mg
1,86 pp

Tirzepatyd 5 mg 2,01; 10 mg 2,24; 15 mg 2,30; semaglutyd 1 mg 1,86. Masa ciała spadła o 7,6; 9,3 i 11,2 kg przy tirzepatydzie wobec 5,7 kg przy semaglutydzie.

Źródło: Frías 2021, N Engl J Med

Każda dawka tirzepatydu najpierw nie ustępowała, a następnie była lepsza. Szacowana różnica przy 15 mg wyniosła 0,45 punktu. Semaglutyd 1 mg był wówczas górną dawką; Ozempic sięga teraz 2 mg, co obniżyło HbA1c o 2,2 punktu wobec 1,9 przy 1 mg w badaniu SUSTAIN FORTE, więc różnica na szczycie każdego schematu jest mniejsza, niż sugeruje samo SURPASS-2.

Semaglutyd naśladuje GLP-1, hormon jelitowy, który spowalnia opróżnianie żołądka, zwiększa wydzielanie insuliny przy wysokim poziomie glukozy i zmniejsza apetyt. Tirzepatyd naśladuje GLP-1 i GIP, drugą inkretynę. Sam GIP niewiele wpływa na masę ciała. W połączeniu z agonizmem GLP-1 wydaje się wzmacniać zmniejszenie apetytu i łagodzić nudności przy danym poziomie efektu, co tłumaczyłoby, dlaczego tirzepatyd osiąga większy efekt przy tolerowanych dawkach. Mechanizm wciąż jest wyjaśniany; strona GLP-1 vs GLP-2 vs GLP-3 opisuje, co znaczą agoniści pojedynczy, podwójni i potrójni, a czym jest GIP omawia drugi hormon.

Masa ciała i HbA1c to zastępcze punkty końcowe. Zawały serca, udary, niewydolność nerek i histologia wątroby to punkty końcowe kliniczne, a semaglutyd ma cztery kontrolowane placebo badania punktów końcowych dotyczących serca, nerek i wątroby. Tirzepatyd ma jedno kontrolowane placebo badanie sercowo-naczyniowe, SUMMIT, w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową, oraz badania w bezdechu sennym; nie ma kontrolowanego placebo badania dotyczącego zawału serca i udaru.

Badanie Cząsteczka Populacja Wynik
SELECT Semaglutyd 2,4 mg Choroba sercowo-naczyniowa i otyłość, bez cukrzycy, n=17 604 Poważne zdarzenia 6,5% vs 8,0% przy placebo, HR 0,80
SUSTAIN-6 Semaglutyd 0,5 lub 1 mg Cukrzyca typu 2, n=3297 Poważne zdarzenia 6,6% vs 8,9%, HR 0,74
FLOW Semaglutyd 1 mg Cukrzyca typu 2 z chorobą nerek, n=3533 Złożony punkt końcowy nerkowy i sercowo-naczyniowy niższy o 24%; zgony z jakiejkolwiek przyczyny niższe o 20%
ESSENCE Semaglutyd 2,4 mg MASH z włóknieniem Połączone ustąpienie zmian i poprawa włóknienia 32,7% vs 16,1%
SURPASS-CVOT Tirzepatyd do 15 mg Cukrzyca typu 2 z chorobą sercowo-naczyniową, n=13 299 Poważne zdarzenia 12,2% vs 13,1% przy dulaglutydzie, HR 0,92, nie ustępował
SUMMIT Tirzepatyd do 15 mg Niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową i otyłość, n=731 Zgon sercowo-naczyniowy lub pogorszenie niewydolności serca 9,9% vs 15,3% przy placebo, HR 0,62; jeszcze bez wskazania
SURMOUNT-OSA Tirzepatyd 10 lub 15 mg Bezdech senny i otyłość Spadek AHI o 25 do 29 zdarzeń na godzinę vs około 5 przy placebo

SURPASS-CVOT zestawiło tirzepatyd z dulaglutydem, lekiem, który sam wykazał zmniejszanie zdarzeń sercowo-naczyniowych, więc ustala, że tirzepatyd jest co najmniej tak samo dobry, a nie to, o ile jest lepszy niż brak leczenia. Własne badanie punktów końcowych tirzepatydu w otyłości, SURMOUNT-MMO, jeszcze nie przedstawiło wyników. Bezdech senny to jedyne wskazanie oparte na punktach końcowych, które ma tirzepatyd, a semaglutyd nie.

Semaglutyd Tirzepatyd
Okres półtrwania Około 7 dni Około 5 dni
Czas do stanu stacjonarnego Około 4 do 5 tygodni Około 4 tygodni
Obecny po ostatniej dawce Około 5 tygodni Około 4 tygodni
Schemat dawek, cukrzyca 0,25 do 2 mg 2,5 do 15 mg
Schemat dawek, masa ciała 0,25 do 2,4 mg, potem 7,2 mg 2,5 do 15 mg
Odstęp między stopniami 4 tygodnie 4 tygodnie
Okno na pominiętą dawkę 5 dni (Ozempic); przyjąć, jeśli do kolejnej dawki zostało więcej niż 2 dni (Wegovy) 4 dni

Miligramy nie przekładają się między tymi dwiema cząsteczkami. Dawka 1 mg semaglutydu i dawka 5 mg tirzepatydu to różne cząsteczki o różnej sile działania i żadna charakterystyka nie podaje przelicznika. Wizualizator okresu półtrwania modeluje obie.

Charakterystyki są zgodne w każdym ważnym punkcie: ostrzeżenie w ramce dotyczące guzów z komórek C tarczycy, przeciwwskazanie w przypadku raka rdzeniastego tarczycy w wywiadzie lub MEN 2 oraz ostrzeżenia dotyczące zapalenia trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego, ciężkich reakcji ze strony przewodu pokarmowego i ostrej niewydolności nerek wskutek odwodnienia. W badaniu SURPASS-2 nudności wystąpiły u 17% do 22% osób przyjmujących tirzepatyd i u 18% przyjmujących semaglutyd, wymioty u 6% do 10% i 8%. Semaglutyd ma o pięć lat więcej danych po wprowadzeniu do obrotu. Jedna różnica znajduje się w sekcji interakcji: charakterystyka tirzepatydu każe osobom stosującym doustną antykoncepcję hormonalną przejść na metodę niedoustną lub dodać metodę barierową na cztery tygodnie po rozpoczęciu leczenia i po każdym zwiększeniu dawki; charakterystyka semaglutydu nie zawiera takiego zalecenia.

Cząsteczka Zmniejszenie masy ciała Cukrzyca typu 2 Doustnie
Semaglutyd Wegovy Ozempic Rybelsus; tabletka Wegovy; tabletki Ozempic
Tirzepatyd Zepbound Mounjaro Brak

Każda firma sprzedaje swoją cząsteczkę pod dwiema nazwami, aby każda charakterystyka zawierała tylko te wskazania, które popierają jej własne badania. Doustne formy semaglutydu to ten sam peptyd ze wzmacniaczem wchłaniania; doustny GLP-1 firmy Lilly, orforglipron, to inna cząsteczka.

Retatrutyd dodaje trzeci receptor, glukagonowy, i w fazie 2 przyniósł utratę masy ciała 24,2% po 48 tygodniach. CagriSema łączy semaglutyd z analogiem amyliny. Oba to odpowiedzi firm Lilly i Novo na to samo pytanie, które zadaje ta strona. Strona retatrutyd vs tirzepatyd omawia pierwszy z nich.

Niezależnie od cząsteczki wpis w dzienniku jest taki sam: produkt, data, miligramy, miejsce wstrzyknięcia. Jak działa śledzenie GLP-1 opisuje, co zapisywać.

  • Który powoduje większą utratę masy ciała?

    Tirzepatyd, w obu badaniach z bezpośrednim porównaniem. W badaniu SURMOUNT-5 dorośli z otyłością stracili 20,2% masy ciała przy tirzepatydzie wobec 13,7% przy semaglutydzie 2,4 mg w ciągu 72 tygodni. W badaniu SURPASS-2 dorośli z cukrzycą typu 2 stracili 11,2 kg przy tirzepatydzie 15 mg wobec 5,7 kg przy semaglutydzie 1 mg w ciągu 40 tygodni. Nowszej dawki semaglutydu 7,2 mg nie badano w porównaniu z tirzepatydem.

  • Dlaczego tirzepatyd powoduje większą utratę masy ciała?

    Główne wyjaśnienie to drugi receptor. Agonizm GIP wydaje się dodawać do działania GLP-1 na apetyt i może poprawiać tolerancję przy danym stopniu zmniejszenia apetytu, choć mechanizm wciąż jest wyjaśniany. Niezależnie od przyczyny efekt konsekwentnie pojawia się w badaniach.

  • Który jest bezpieczniejszy?

    Charakterystyki produktów zawierają to samo ostrzeżenie w ramce (boxed warning) dotyczące guzów z komórek C tarczycy i te same ostrzeżenia dotyczące zapalenia trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego i ciężkich reakcji ze strony przewodu pokarmowego. W badaniu SURPASS-2 nudności wystąpiły u 17% do 22% osób przyjmujących tirzepatyd i u 18% przyjmujących semaglutyd. Semaglutyd ma dłuższą historię bezpieczeństwa: zatwierdzono go w 2017, a tirzepatyd w 2022.

  • Który jest lepszy dla serca?

    Dowody ma semaglutyd. Badanie SELECT zmniejszyło o 20% liczbę poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych wobec placebo u osób z chorobą sercowo-naczyniową i otyłością, a SUSTAIN-6 o 26% w cukrzycy typu 2. Badanie SURPASS-CVOT tirzepatydu wykazało, że nie ustępował dulaglutydowi, lekowi aktywnemu, w cukrzycy typu 2. Jedyne kontrolowane placebo badanie sercowo-naczyniowe tirzepatydu, SUMMIT, dotyczyło niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową, gdzie zmniejszyło o 38% liczbę zgonów sercowo-naczyniowych lub pogorszeń niewydolności serca; to inny punkt końcowy niż zapobieganie zawałowi serca i udarowi mózgu i nie figuruje jeszcze w żadnej charakterystyce.

  • Czy mogę przejść z jednego na drugi?

    Zmiana to decyzja osoby wystawiającej receptę. Nie ma tabeli przeliczeniowej między dwoma schematami dawek; każda charakterystyka zaczyna od własnego pierwszego stopnia. Żadna charakterystyka nie omawia przejścia z drugiej cząsteczki.

Źródła wykorzystane w tym artykule